Początkowo muzyka miała charakter ludowy, zrodziła się na wsiach i do dziś tam przetrwała. Na początku towarzyszyła głównie obrzędom religijnym, lecz później zaczęła „uczestniczyć” w życiu codziennym, a także dostarczała rozrywki , ponieważ zwykle tańczono i śpiewano przy akompaniamencie ludowych instrumentów.
Muzyka ta silnie zakorzeniła się w tradycji, a świadczy o tym chociaż by to, że jedna z gałęzi współczesnej muzyki rozrywkowej zwana folkiem bierze swoje korzenie właśnie z tworu ludu. Później zaczęto tworzyć muzykę w celach artystycznych, zrobiono z niej sztukę, już nie dla mas, lecz dla wyższych sfer, dla indywidualistów i intelektualistów. Muzyka poważna, zwana też klasyczną skłania do refleksji, jest piękna i dojrzała. Nie towarzyszy jej ani taniec, ani śpiew. Zaczęła się rozwijać mniej więcej w tym samym czasie co inne sztuki piękne, takie jak choćby malarstwo, czy literatura. Dziś już mało kogo ta muzyka interesuje, lecz nadal ma wierne grono słuchaczy. Każdy z nas z resztą kojarzy takich kompozytorów jak Bach, Mozart czy Chopin.
Copyright @ 2010 Oblicza muzyki